De maskers vallen af in ‘Thuis’: “En toch is dit verhaal niet geheel onrealistisch”
Dertig jaar na haar introductie als intelligente archeologe, broedt Claire Bastiaens plots op een duivels plan. Dat was vrijdag te zien in ‘Thuis’. Kijkers zagen deze plotwending niet aankomen. Maar actrice Chris Thys (71), die op de set staat met haar bekende zus Leah, evenmin.Chris en Leah Thys zijn zussen in de reeks, maar ook in het echt.
De aap kwam vrijdag – spoilers! – uit de mouw in Thuis. Cézar Troisi (Jeroen Van Dyck) blijkt in werkelijkheid Howard Bastiaens te heten. Hij is bovendien de zoon van Claire. De zus van Marianne (Leah Thys) blijkt zowaar op een sinister plan te broeden en ontpopt zich tot meesterlijke intrigante. “Hoe meer vertrouwen je nu wint, hoe makkelijker je later overal aankunt”, liet ze zich ontvallen tegen haar zoon. Dat belooft niet veel goeds…
De ontmoeting van Cézar met Marianne op de Orient-Express was dus geen toeval. “De kijker weet niet alles. Het wordt spannend”, haast Chris Thys zich. “Maar eerlijk? Dit verhaal kwam voor mij als een shock. Mijn eerste reactie was dat iedereen zou verschieten. (lacht) Maar dat is ook de bedoeling in zo’n serie, dat het niet voorspelbaar mag zijn. Bovendien pakt Claire het subtiel aan.”
Chris stond al op de set van Thuis toen de huidige, jonge acteurs niet eens geboren waren. “Mijn eerste passage dateert uit 1996. Claire was een archeologe, werkzaam in het Midden-Oosten, die halsoverkop naar haar zus Marianne kwam na de plotse dood van haar man Walter”, herinnert ze zich. In 2008 belandde Claire in een romantische verhaallijn met wijlen dokter Geert (Peter Rouffaer), maar die romance werd stopgezet toen Geert verliefd werd op Marianne. “Waarvoor we mochten filmen in Oman. Iets wat nu, gezien de politieke onrust in de regio, niet meer mogelijk is. En in 2024 keerde Claire wederom terug voor het proces van Marianne. Ze settelde zich toen in eigen land”, weet Thys. “Dat de scenaristen nu dit verhaal bedachten, was voor mij schakelen in mijn hoofd. Ik begon meteen na te denken hoe we dit geloofwaardig konden neerzetten.”
De kijker stelt zich ongetwijfeld de vraag hoe Claire een zoon kan verborgen houden voor Marianne. “Maar zoals gezegd zat zij vaak in het verre buitenland. Van Oman over Egypte tot Griekenland. Het is dus niet geheel onrealistisch.”
Chris en Leah Thys zijn zussen die elkaar goed kennen. “Maar ik werkte ook al met Jeroen Van Dyck, die mijn zoon speelt. Dat was bijna twintig jaar geleden in Katarakt, wat zich in Haspengouw afspeelde”, herinnert Chris zich. “Daarin was ik een vrouw die een schoenwinkel uitbaatte. Aangezien ik van Zonhoven ben, stelde ik voor om Limburgs te praten. Maar dat was toen uit den boze, terwijl je nu overal dialect hoort. Enfin… Moeder en zoon spelen, het schept een band. Jeroen en ik hebben onze tanden gezet in dat verhaal.”
Thys speelde talloze gastrollen op het scherm, maar haar carrière speelde zich meer in theatermiddens af. “Waar het repetitieproces veel langer is”, zegt ze. “Thuis is een goed geoliede machine waarin je je moet smijten. Toch weten scenaristen het spannend te houden, terwijl de personages genuanceerd blijven en niet overhellen naar karikaturen. Mijn respect voor de mensen die de serie maken is groot.”
Buiten Thuis speelden de zussen Thys vooral in het NTG geregeld samen. “Meerdere producties. Maar voorts nooit. Niet bewust. Maar Leah zit al 31 jaar bij Thuis en woonde in Engeland, waardoor het lastig werd om er nog veel theater bij te nemen.” Net als Leah, die bijna 81 jaar is, blijft ook Chris na haar pensioen aan de slag. “Ik zit in een productie bij Ontroerend goed en dit weekend spelen we in Charleroi. In het Frans, jawel. (lacht). Het is niet dat ik nog fulltime wil werken, maar ik wil steeds iets hebben om als actrice naar uit te kijken.”
Haar zus speelt de rol van Marianne al een eeuwigheid. Zou het iets voor Chris zijn geweest, om decennialang dezelfde rol te vertolken? “Het lijkt me niet eenvoudig”, geeft ze toe. “Niet alleen qua uitdaging als actrice. Het tempo ligt hoog. Maar ook wat het met zich meebrengt. De herkenning is immens. Met één aflevering van Thuis haal je een publiek dat ik in mijn hele leven niet in het theater bij elkaar heb gespeeld. Je moet ervoor in de wieg zijn gelegd. Leah slaagt er telkens in met de glimlach daarmee om te gaan. Ik weet niet of ik dat geduld zou kunnen opbrengen.”
