M. M. (Thuis-Fanfictie)

Plaats hier al je creaties over thuis zoals screenshots, filmpjes, collages, gedichtjes, bewerkte afbeeldingen,... die je zelf gemaakt hebt en niet zomaar van Internet gehaald.

M. M. (Thuis-Fanfictie)

Berichtdoor Seraph » do 25 jun 2015, 13:53

Al een lange tijd heb ik de neiging om een verhaal te schrijven over de thuispersonages. Dat ga ik nu dus doen, en de verhaaldelen komen in dit topic te staan.

Het verhaal zal zich voornamelijk in de Zus&Zo afspelen, en ik waarschuw je dat het niet volledig realistisch is. Hier komt het eerste deel, of de proloog, te staan.

Oh ja, nog voordat ik begin, wil ik aangeven dat het zich drie maanden afspeelt na de seizoensfinale van vrijdag 26 juni. In deze versie is Geert vermoord door Hèlène, maar zij zit in de gevangenis. Hierdoor is Marianne en hare man thuisgebleven. Ook Franky is alleen weer terug in Amerika, waar hij de procedure van geslachtsverandering verder zet. Wendy woont trouwens met Dylan in het thuisdorp.

Hier komt die...

*************************** PROLOOG ***************************

Het was een rustige zaterdagnamiddag in de Zus&Zo waardoor de meeste bewoners op de binnenplaats zaten. Enkel Rosa was nog bezig in de zaal, ze verzette een paar tafels en stoelen voor de avond. Niet zo lang geleden had Peter alle gebouwen en heel het terrein in zijn macht gekregen, maar zoveel was er nog niet veranderd sindsdien. Femke en Peter waren met hun Lucas op een daguitstap, dus Simonne stond er alleen voor achter de dispatch. Gelukkig kon Mayra zich volledig concentreren op het rijden, en Renzo zat met Dylan te voetballen op het plein. Peggy en Sandrine zaten op een dekentje en terwijl ze naar de jongens keken, schilde Peggy een appel om vervolgens enkele stukjes aan haar biologische dochter te geven. Jammer genoeg moest Sandrine naar huis gaan wanneer Mayra haar werkdag erop zat. Leo en Jenny zaten verderop op een houten bankje te genieten van het nazomerse weer.
---
Aan de achterkant van de poort stonden twee jonge dames, namelijk Jana en haar vriendin uit Duitsland die voor een tijdje naar hier kwam om te studeren. Jana kende haar al vanaf haar tiende, ze waren vroeger buurmeisjes en tevens ook de beste vriendinnen.

"'t Is hier echt een mooie streek," zij de vriendin bewonderend. Ze keek over de groene velden naar de huizen die enkele honderd meters verderop stonden.

"Ge gaat het hier echt naar uw zin hebben, en de bediening is hier ook kei goed. Rosa is zo vriendelijk, ge zult haar straks wel zien," zei Jana met een pover stemmetje.

Terwijl de meiden nog wat aan het bijkletsen waren, liep een zenuwachtig lang ding voorbij die door de grote poort stapte. Het was namelijk Wendy die Dylan kwam ophalen. Eens ze op de kasseien stond, scande ze met haar blik de hele blok af. Ze zag twee mannen in een rode werkoverall een zwaar toestel naar de grote zaal slepen, één daarvan herkende ze en dat was Waldek. Daarna zag ze het gelukkig gezinnetje op het grasveld. Renzo en Dylan hadden zich net bij Peggy en Sandrine op het dekentje toegevoegd. Wendy's mondhoeken daalden zeer snel, en figuurlijk spuwden haar ogen vuur. Ze verhoogde haar pas en liep over het gras naar het viertal.

"Kom Dylan, straks zijn we weeral te laat," kondigde de ex aan. Dylan keek meteen weg, maar Renzo zette een verbaasde blik op.

"Hoezo weeral te laat? Naar waar moet dat manneke nu?" vroeg Renzo. Peggy bleef verdacht stil en richtte zich even op Sandrine.

"Ja, ik had vorige week nog een afspraak gemaakt bij de tandarts voor Dylan. Maar dat zijt ge natuurlijk weeral vergeten. Komaan Dylan," zei Wendy. Ze trok gehaast aan Dylans linkerarm. "Zeg dag tegen papa, Peggy en sandrine." Nog voor de jongen iets kon zeggen werd hij meegesleurd naar de auto.

"Ik krijg het van da mens!" riep Renzo. Peggy rolde met haar ogen.

Leo had dit natuurlijk gezien en kon het niet laten om er een opmerking over te maken. "Die Renzo had daar precies niet veel keuze op dat eiland," zei hij lachend. Jenny spuwde een krakend geluid uit haar mond en tikte lichtjes tegen Leo's zij.

Terwijl de twee vrouwelijke studenten naar de voordeur van het hoofdgebouw liepen, kwamen ze één van de kabouters tegen. Het was Toon. Jana zette meteen een stap naar voren, waardoor haar vriendin kon merken dat ze hem wel mocht.

"Wat doet gij hier?" vroeg Jana.

"Werken tien, ik heb wel wat anders te doen dan op stap gaan met een meiske dat er mag zijn," antwoordde Toon lachend. Jana keek haar vriendin schattend aan.

"Laura, dit is Toon. Een hele goede vriend van mij." Jana zette weer een stap naar achteren zodat de twee die voor elkaar vreemd waren elkaar goed konden zien.

"Een goede vriend?" vroeg Laura suggestief. Jana stootte tegen haar elleboog, waardoor Toon diep van binnen een binnenpretje kreeg. Hij was zijn affaire met Judith al lang vergeten.

"Zeg, ma moeste gij ni werken?" vroeg Jana. Toon zei daarop met een sarcastische toon dat hij al terug ging en haar een baas noemde. Vervolgens liepen de twee meisjes naar binnen.
---
Binnen in de zaal was Rosa eindelijk klaar met het verzetten van de tafels. Als ze zich omdraaide en de toonbank zag, merkte ze dat ze nog een taart moest bestellen bij de bakker om die daarop tentoon te stellen. Toen hoorde ze het gekibbel van de twee jonge grieten die het blijkbaar grappig vonden hoe die grote trap vreselijk in de weg stond.

"Ah, Janaatje, met wat kan ik jullie helpen?" vroeg de o zo vriendelijke Rosa. Uit voorzorg ging ze meteen achter de kassa staan.

"Wel, dit is mijn vriendin Laura, en ik heb haar naar hier gebracht omdat ze graag een kamer wilt huren," gaf Jana aan. Ze naderden Rosa.

"Even kijken," zei Rosa en ze sloeg haar laptop open. Na twee klikken zag ze dat er nog een kamer vrij was. "Ja, je kan kamer 6 hebben. Voor hoeveel nachten?"

"Zes nachten," antwoordde Laura.

"Oké, wanneer wenst u te betalen?" vroeg Rosa.

"Morgen, want dan stort mijn vader het geld op mijn rekening," zei Laura. Jana's pupillen vergrootten toen ze hoorde dat haar vader alles zou voorschieten. Rosa ging vanachter de kassa weg en ging voor de trap staan.

"Ik zal jullie naar de kamer brengen," zei ze en de meisjes volgden haar.
---
Vijf uur later werd het al donker. Sandrine was ondertussen met Mayra naar huis gegaan en Simonne had de dispatch afgesloten. Ze ging nog even langs de keuken de mensen gedag zeggen. Toen ze de ruimte betrad, kwam ze op de ontdekking dat enkel Waldek aan de grote tafel zat. Hij las de krant van vandaag en was diep weg in zijn gedachten.

"Waldek, 'k zijn er mee weg, hé," zei Simonne, maar ze kreeg geen reactie. "Waldek? Ik ben weg."

"Dees kunde niet geloven," zei de Pool. Hij had niets gehoord van wat Simonne had gezegd.

"Waaraan denkte?" vroeg ze geïnteresseerd. Ze ging achter hem staan zodat ze de hoofdkoppen van de krant kon lezen.

"Hier, kijk," zei Waldek en hij wees met zijn vinger naar het artikel, "die Hèlène is vrijgelaten vanwege procedurefouten. 't Zijn weeral de foute mensen die beloond worden." Simonne schrok van het nieuws en beiden werden ze weer herinnerd met hoe één van de meest rechtvaardige mensen uit het dorp werd vermoord.

"Dat ze maar uit de buurt blijft, want mensen allemaal niet doen om geld. Precies de Luc," zei Simonne.

"'t Ergste van al is dat ze de volledige schuld op haar minnaar heeft gestoken. Arme Geert...," vervolgde Waldek. Uiteindelijk namen ze van elkaar afscheid. Simonne liet de voordeur achter zich dichtklappen en stapte dan naar haar fiets. Ze deed haar helm op en met moeite kwam ze veilig op haar fiets te zitten. Ze fietste naar huis.
---
Verder was het nog een rustige avond, er waren niet zoveel gasten en iedereen ging vroeg te bed. Renzo was nog altijd van streek dat zijn ex zomaar Dylan kwam opeisen. Hij kon zich echt niets meer herinneren van dat Wendy had laten weten dat er een afspraak bij de tandarts was gemaakt. In een andere kamer zat Waldek nog een halfuur te piekeren over het feit dat er deze keer - weer eens - een moordenaar werd vrijgelaten. En in één van de gastenkamers zat Jana's vriendin, Laura, achter haar laptop. Via Jana's vrienden op Facebook had ze eindelijk het profiel van Toon gevonden. Vanaf het eerste moment dat ze hem zag, wist ze meteen dat hij de ware kon zijn. Maar het zou er nooit van gekomen zijn...
---
De volgende ochtend brak aan. Het was nog geen zeven uur en Waldek was al op. Hij was een vroege vogel en natuurlijk wilde hij ongestoord het ontbijt voor hem en zijn Rosa klaarzetten in de privé. Hij kwam wel wat plaats tekort met dat kleine tafeltje, maar gelukkig had Rosa er tot nu toe nog niet over geklaagd.

Eens hij in de keuken stond, zag hij het onwaarschijnlijke. Hij zag twee menselijke voeten, maar de rest van het lichaam kon hij niet zien omdat het achter die enorme tafel verborgen lag. Waldek maakte zijn hoofd leeg en zette enkele stappen naar voren totdat hij het hele lichaam lag. Hij kneep één oog dicht, want het lichaam droeg geen kleren. Het was een meisje, een jong meisje.

"Rosa!!!" schreeuwde hij, zo hard mogelijk zodat iedereen naar beneden kwam. De eerste was Renzo, die terug naar achteren stapte wanneer hij het lichaam zag. Daarna kwam Rosa in haar penoir aangewandeld en ze herkende het lichaam meteen.

"Da's de vriendin van Jana!" riep ze en ze hield haar hand op haar mond.
Laatst bijgewerkt door Seraph op wo 19 aug 2015, 22:20, in totaal 1 keer bewerkt.
In a time of war it isn't about who's right, it's about who's left.
Avatar gebruiker
Seraph
Poster rang 1
Poster rang 1
 
Berichten: 367
Geregistreerd: wo 12 dec 2012, 20:22
Heeft bedankt: 29 keer
Is bedankt: 35 keer
Gebande gebruiker

Re: Memento Mori (Thuis-Fanfictie)

Berichtdoor annekeHU » do 25 jun 2015, 14:53

Knap, ik kijk al uit naar het vervolg!
Avatar gebruiker
annekeHU
Poster rang 4
Poster rang 4
 
Berichten: 1866
Geregistreerd: di 19 jun 2012, 18:16
Heeft bedankt: 273 keer
Is bedankt: 393 keer

Re: Memento Mori (Thuis-Fanfictie)

Berichtdoor Duimelijntje » do 25 jun 2015, 20:21

Spannend!
Schrijf gerust verder ;-)
Avatar gebruiker
Duimelijntje
Poster rang 2
Poster rang 2
 
Berichten: 699
Geregistreerd: za 26 maart 2011, 12:42
Heeft bedankt: 1258 keer
Is bedankt: 270 keer

Re: Memento Mori (Thuis-Fanfictie)

Berichtdoor Seraph » do 25 jun 2015, 20:48

Bedankt vrienden!
In a time of war it isn't about who's right, it's about who's left.
Avatar gebruiker
Seraph
Poster rang 1
Poster rang 1
 
Berichten: 367
Geregistreerd: wo 12 dec 2012, 20:22
Heeft bedankt: 29 keer
Is bedankt: 35 keer
Gebande gebruiker

Re: Memento Mori (Thuis-Fanfictie)

Berichtdoor Lazylady » vr 26 jun 2015, 11:19

Mooi geschreven, Spoed!
Avatar gebruiker
Lazylady
Poster rang 5
Poster rang 5
 
Berichten: 5881
Geregistreerd: ma 19 maart 2012, 21:28
Heeft bedankt: 299 keer
Is bedankt: 789 keer

Re: M. M. (Thuis-Fanfictie)

Berichtdoor mysticia » vr 12 feb 2016, 16:47

Ik wil meer ^^
mysticia
Nog geen rang
 
Berichten: 68
Geregistreerd: wo 22 apr 2015, 08:42
Heeft bedankt: 6 keer
Is bedankt: 14 keer

Re: M. M. (Thuis-Fanfictie)

Berichtdoor annekeHU » vr 12 feb 2016, 18:05

Seraph, waar blijft je vervolg?
Avatar gebruiker
annekeHU
Poster rang 4
Poster rang 4
 
Berichten: 1866
Geregistreerd: di 19 jun 2012, 18:16
Heeft bedankt: 273 keer
Is bedankt: 393 keer


Keer terug naar Creatief

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Google [Bot] en 1 gast